Vormen van psychotherapie
In gedragstherapie wordt er vanuit gegaan dat ons gedrag veelal is aangeleerd, en dat het dus ook mogelijk is om gedrag weer af te leren. In de behandeling wordt uitgegaan van een concreet probleem of klacht. Stapsgewijs wordt gewerkt aan de oplossing hiervan. Een gedragstherapeut werkt vaak met opdrachten en oefeningen om zodoende ander gedrag aan te leren. Gedragstherapeuten werken ook vaak cognitief, d.w.z. dat er aan de gedachtenpatronen van mensen gewerkt wordt.
In cognitieve
gedragstherapie onderzoeken therapeut en cliënt de -
vaak negatieve - gedachtenpatronen. Bij het uitwerken
van meer realistische standpunten en gedachten wordt
gebruik gemaakt van specifieke cognitieve oefeningen en
huiswerkafspraken.
In de psychoanalyse en psychoanalytische
psychotherapie wordt er vanuit gegaan dat mensen vooral gevormd worden
door belangrijke ervaringen uit hun jeugd. Het doel van de behandeling is
het bewust worden van verborgen gevoelens en gedachten, waardoor een cliënt
inzicht krijgt in de oorzaak van onze problemen. Deze therapie wordt weinig
bij kinderen toegepast.
In de cliëntgerichte psychotherapie wordt uitgegaan van de persoonlijke ervaring en ontwikkeling van een cliënt. Door meer in contact te komen met de eigen unieke gevoelens kan een cliënt beter leren omgaan met mogelijke situaties in zijn leven, waardoor er meer ruimte ontstaat voor persoonlijke ontwikkeling.
In relatie- en systeemtherapie wordt er van uitgegaan dat de cliënt deel maakt van een systeem (bv. gezin, partnerrelatie). Er wordt gekeken naar de wisselwerking in het systeem. Vaak wordt het gehele systeem betrokken in deze behandeling.
Naast deze hoofdvormen zijn er nog veel meer
soorten therapie, die soms afgeleid zijn van één van deze hoofdrichtingen,
maar soms ook een geheel andere achtergrond hebben. Een psycholoog maakt vaak ook gebruik van
methoden die uit de verschillende therapie-richtingen afkomstig zijn.
terug